Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

Ονειροχώρα - Οδηγίες πρός ναυτιλομένους!!

Είναι η μοναδική χώρα στο απέραντο σύμπαν που κάθε ένας από εμάς φτάνει μετά από ένα συγκεκριμένο ταξίδι συμπληγάδων , αλλά είναι απόλυτα διαφορετική για τον καθένα μας.
Γι' αυτό και δέν μπορώ παρά να περιγράψω την δικιά μου.
Δευτέρα πρωί και σχεδόν ακούω το κλικ, μέσα στον ύπνο μου, του λεπτοδείκτη που ενεργοποιεί το καμπανάκι για το μακρύ μου ταξίδι.

Το ότι είμαι όρθια , ντυμένη και μπορώ να ψελλίσω ένα καλημέρα δεν σημαίνει ότι η σύνδεση με την πραγματικότητα έχει αποκατασταθεί ακόμα
Στο γραφείο πια και καθώς η κούπα του αχνιστού καφέ έχει αρχίσει να ενεργοποιεί τα μουδιασμένα ακόμα εγκεφαλικά μου κύτταρα, αναλαμπές αρχίζουν να με επαναφέρουν στην πραγματικότητα.
Και να τα πρώτα mail , που το επιβεβαιώνουν , έχουν αρχίσει να καταφτάνουν από φίλους , με σκιτσάκια υπαλλήλων που σέρνονται Δευτεριάτικα , με τα τελευταία νέα από τον ασφαλιστικό φορέα και τα ποσά που εκλάπησαν και τις τελευταίες αποκαλύψεις - διαμαρτυρίες οργανώσεων για την κατάσταση των τροφίμων πού καταναλώνουμε .
Φυσικά το ολοκληρωτικό backup επιτυγχάνεται με την παραλαβή του πάντα καλοπροαίρετου sms στο κινητό μου πού με ενημερώνει ότι η δόση του δανείου μου είναι εκπρόθεσμη και παρακαλούμε να το τακτοποιήσω , εκτός και αν το έχω κάνει ήδη ( δηλαδή σπανίως) οπότε τζάμπα πού συγχίστηκα.
ΟΚ.......Τώρα είμαι και επισήμως online!!!!!!!!!!

Είναι πια μεσημέρι και ένα αίσθημα ανακούφισης διαδέχεται το πρωινό σοκ με μία απροσδιόριστη ελπίδα πώς μάλλον θα τα καταφέρω και αυτή την εβδομάδα.
Ε την Τρίτη πια όλα είναι δρομολογημένα και την Τετάρτη μοιάζουν με ατελείωτη ρουτίνα.
Ένας απογευματινός καφές , μία βολτούλα στα γρήγορα μοιάζει σαν αποσπάσματα από τα " ΠΡΟΣΕΧΩΣ ".

Ή Πέμπτη είναι ζόρικη κατάσταση.
Ότι είναι να στραβώσει όλη την εβδομάδα , στραβώνει την Πέμπτη έτσι για να φτάσω στα όρια μου λίγο πριν το τέλος.Και μετά η Παρασκευή!!!!!!!!!!!
Από παιδί μου άρεσε η Παρασκευή γιατί ήξερα ότι είχα μπροστά μου όλο το σαββατοκύριακο
Εμένα αυτή είναι η ονειροχώρα μου , Παρασκευή βράδυ μένουν όλα στη δουλειά και προβλήματα και λογαριασμοί και βάσανα εξαφανίζονται όλα
Από Δευτέρα έχει πάλι ο Θεός
Δυο μέρες (ενίοτε και τριήμερο) και φουλάρουμε τις μπαταρίες!
Ο προσωπικός μου χρόνος, μέρος του οποίου είναι και αυτό το ιστολόγιο.

1 σχόλιο: